In Memoriam Broeder Angelus van der Zanden
Broeder Angelus (Antonius Franciscus) van der Zanden
Geboren te Breda : 23 - 10 - 1912
Ingetreden : 18 - 01 - 1931
Eerste professie : 15 - 08 - 1932
Eeuwige professie : 15 - 08 - 1935
Overleden te Huijbergen : 27 - 08 - 2009
Als jongen deed de kleine Anton van der Zanden boodschappen voor de broeders in Breda. Zo leerde hij hen kennen. Hij melde zich bij hen aan, Br. Ivo zijn broer was hem daarin voorgegaan. Toon van der Zanden volgde de onderwijsopleiding en begon zijn noviciaat op 13 augustus 1931.
Na zijn opleiding werkte broeder Angelus een zevental jaren in het onderwijs te Amsterdam en vertrok daarna 20 september 1939 naar Indonesië. Tot aan de Japanse bezetting was hij werkzaam in het onderwijs te Banjarmasin. Een vlucht naar de communiteit in Blitar op Java kon niet voorkomen dat hij met zijn medebroeders gevangen genomen werd en weggevoerd naar het concentratiekamp Cimahi in de nabijheid van Bandung.
Onder moeilijke omstandigheden bleef Br. Angelus blijmoedig. Hij putte kracht uit zijn geloof, zijn rozenkrans was en bleef hem dierbaar, in het kamp was hij heel dienstbaar aanwezig. Na de oorlog kreeg Br. Angelus vanwege zijn zwakke gezondheid de gelegenheid om enkele maanden te herstellen in Australië.
In 1951 behoorde hij tot de eerste Broeders van de nieuwe communiteit in Pati. In 1965 werd hij de eerste Magister ( novicemeester ) van het noviciaat Alverna te Pati dat in 1968 onder zijn leiding verhuisde naar Jogjakarta. Hij kon streng zijn, zoals hij ook streng was voor zichzelf. In Pati en Jogjakarta was hij als organist en als koorleider actief betrokken bij de liturgische vieringen in de parochies.
Tijdens de moeilijke periode van de zeventiger jaren, toen veel ervaren missionarissen naar hun vaderland terugkeerden en de jonge Indonesische Broeders worstelden met hun verantwoordelijkheid en identiteit, vervulde Br. Angelus een belangrijke stabiliserende rol.
Op 7 september 1982 keerde hij voor goed terug naar Nederland en ging wonen in de communiteit Onze Lieve Vrouw ter Duinen te Ossendrecht waar hij, na bijna 50 tropenjaren, zich zeer verdienstelijk maakte als gastenbroeders en met het verzorgen van het pluimvee.
En ...in heel wat kerken van de Zuid West Hoek bespeelde hij het orgel bij uitvaarten, bij huwelijken en tijdens de diensten op zaterdagavond en zondagmorgen. Toen de communiteit werd opgeheven - november 2001 - werd Huijbergen de thuishaven voor Br. Angelus.
Br. Angelus was een blijmoedig en vroom man. Die vroomheid werd hem door zijn ouders voorgeleefd , in de praktijk gebracht door goede daden. Zorgzaamheid kenmerkte hem. Dit alles bracht hem in contact met vele mensen. Zij genoten van zijn hartelijkheid. Toenemende doofheid, afnemende mobiliteit, ademhalingsperikelen eisten hun tol. Tijdens deze periode is hij liefdevol verpleegd, waren er steeds medebroeders die met hem - in zijn rolstoel gezeten - gingen wandelen.
Toen Br. Angelus zijn einde voelde naderen, heeft hij zich overgegeven en Moeder Maria gevraagd voor hem te bemiddelen bij de Heer van alle leven.
